woensdag 16 augustus 2017

Ze zijn er nog lang niet

Het is genieten geblazen bij die lekken uit de kabinetsinformatie, maar het belangrijkste wat daaruit te distilleren valt is dat ze er nog lang niet zijn. De boosheid over dat lekken kan ik wel begrijpen, maar op de een of andere manier is het toch een koekje van eigen deeg. Thorbecke zei het al: beslotenheid is duisternis, openbaarheid is licht. Of woorden van gelijke strekking, houd me ten goede. Al dat nietszeggende gesmiespel aan de buitendeur is vrágen om onthullende activiteiten, linksom of rechtsom.

Het verhaal over de bijscholing aangaande het Wilhelmus vanmorgen (andermaal op de voorpagina) is natuurlijk niet meer dan een pesterige speldenprik. Meer valt er kennelijk niet af te tappen. Helaas.

Wat er verder aan hangijzers is, heb ik niet echt paraat, maar één probleem dat zich deze week weer in zijn volle omvang aandient is dat van de migratie: de Armeense moeder die na negen jaar procederen op last van de rechter het land wordt uitgezet, terwijl zij haar twee in Nederland opgegroeide kinderen van respectievelijk twaalf en elf jaar in hun belang (?) op een schuiladres heeft ondergebracht.

ED-columnist Jos Kessels legt vanmorgen de vinger op de wonde: Staatssecretaris Klaas Dijkhoff mag dan de quiz De slimste mens hebben gewonnen, ‘maar als je zo slim bent, waarom dan niet de regels van het asielbeleid aanpassen en versoepelen? Waarom niet een wet aannemen zodat een gezin met kinderen na drie jaar niet meer uitgezet kan worden?’

Vandaag nog over onderhandelen, graag.

vrijdag 11 augustus 2017

Met opgeheven hoofd

Het ziet er naar uit dat burgemeester Anton van Aert op 1 september 2018 met opgeheven hoofd Best zal verlaten, om weer volledig in zijn Boxtels huis te gaan wonen. Van Aert heeft genoeg in zijn mars, om niet al te lang op zijn wachtgeld te gaan teren. Ik weet niet of die wachtgeldregeling ook een bepaling heeft over ‘vrijwillig vertrek’, zo niet, doe er wat aan, wetgever.
De situatie die ophanden is verschilt voor honderd procent met die sinds het aantreden van Van Aert in 2012: meestentijds wonen in een Bests huurappartement, zonder inschrijving in het bevolkingsregister, en af en toe bij zijn kinderen in Boxtel.
De burgemeester maakte zijn komend aftreden donderdag bekend via een persbericht en een iets kortere versie daarvan aan de raad.
Nogal merkwaardig: tegelijkertijd verscheen op de website van de gemeente een aankondiging van een openbare raadsvergadering op 24 augustus, met als enig agendapunt Huisvesting burgemeester A. van Aert. Het document dat dan op tafel ligt, is het antwoord van de burgemeester op een aantal kritische vragen van de plaatsvervangend raadsvoorzitter, Paul Gondrie (CDA).
Deze uiteenzetting van ruim twee vel A4, geeft opheldering over de huisvesting van de burgemeester, in relatie tot de opvattingen van de gemeenteraad.

Van Aert vindt dat hij integer heeft gehandeld, waar het gaat om de interpretatie van artikel 71 van de Gemeentewet over de verplichting woonachtig te zijn in de gemeente waar hij zijn ambt uitoefent. De wet zwijgt namelijk over ingeschreven zijn in de Gemeentelijke Bevolkings Administatie (GBA).
De burgemeester meent – na raadpleging van bevoegde personen en instanties – volkomen te goedertrouw te hebben gehandeld. Hij toont ook aan – en dat geeft te denken over de politieke verhoudingen in Best – dat een essentieel deel van de raad, onder wie de voorzitter van de vertrouwenscommissie,  sinds de zomer van 2013 op de hoogte was van zijn woonsituatie. Genoemde voorzitter heeft hem toen gezegd: ‘Enkelen uiten de wens dat de burgemeester bij de GBA staat ingeschreven’. Later is er ook nog in het seniorenconvent (de fractievoorzitters) over gesproken. ‘Daar is mij alleen gevraagd om de wet te respecteren en dat heb ik naar mijn stellige overtuiging gedaan. Ik heb een en ander geïnterpreteerd als een stilzwijgende instemming, zij het misschien bij enkelen niet van harte. Ik verwijt mijzelf dat ik dit niet schriftelijk heb laten vastleggen,’ aldus burgemeester Van Aert.
Waar kan de komende raadsvergadering nog over gaan? Over de vraag, heeft burgemeester Van Aert al dan niet nog het vertrouwen van de gemeenteraad? Zo niet, dan ziet Best een op zich goed functionerende burgemeester nog eerder vertrekken dan gepland.

vrijdag 21 juli 2017

Fout of stout?

Een jonge vrachtautochauffeur in Oirschot, die een eigen transportonderneming heeft gestart en in Duitsland een unieke trailer met oplegger heeft gekocht, krijgt in Nederland de pin op de neus, omdat de oplegger 10 centimeter te lang is. Elders in Europa is dat geen enkel probleem, maar ook hier blijkt het weer eens aan harmonisatie van wetten te mankeren. Over zoiets kan ik me kwaad maken. Doe ik dat ook in het geval van  burgemeester Anton van Aert in Best, die sinds zijn benoeming in 2012 in strijd met de gemeentewet, weliswaar een appartement in zijn gemeente bewoont, maar zijn koophuis in het 10 km verderop gelegen Boxtel voor de fiscus als domicilie heeft aangehouden en niet in zijn ambtsgebied is ingeschreven?

De gemeenteraad van Best, die het ingezeten zijn van burgemeester Anton van Aert nadrukkelijk als voorwaarde heeft bedongen bij de voordracht in 2012, voelt zich bij de neus genomen en volgens het Eindhovens Dagblad staat daardoor een tweede ambtstermijn van Van Aert  op de tocht..

Fout of alleen maar stout? Afgaande op de tot dusver gevoerde discussie (Van Aert beroept zich op een staatsrechtgeleerde die een soepele toepassing van het desbetreffende wetsartikel voorstaat en op een niet met name genoemde belastinginspecteur) ben ik geneigd de burgemeester enige stoutichheid te verwijten. Toegegeven, het voor het lapje houden van de raad en de burgerij van Best is niet niks, maar daartegenover staat een meer dan onberispelijk functioneren. Het is dan ook niet voor niks dat de Bestse gemeenschap sterk verdeeld is over de vraag of Van Aert mag blijven of niet.

Ik denk dus dat de afloop, afgezien van juridische haarkloverij, zal worden bepaald door de wijze waarop de burgemeester uiteindelijk op het terechte verwijt aan zijn adres (het kiekeboe spelen) zal reageren.

Bij de gedachtenvorming over deze kwestie, lijkt het goed te bedenken, dat we in de 21e eeuw leven, in een tijd waarin tijd en plaats door de nieuwste communicatietechnieken nauwelijks meer een rol spelen. Van Aert is in Best aanwezig wanneer dat voor de hand ligt en onderscheidt zich door heel dicht bij de gewone burger te functioneren. In mijn ogen verdient hij een nieuwe kans, ook al was hij in sommiger ogen wellicht meer dan ‘een beetje stout’.

donderdag 20 juli 2017

Met de tong in zijn voorwiel

Nog ‘n dag of drie te gaan, inclusief de champagnerit naar en door Parijs. Ben benieuwd naar de laatste vondsten van sportcolumnist Thijs Zonneveld (AD/r Nieuwsmedia). Sportpagina’s sla ik meestal over, ook de reguliere verslaggeving van de Tour want denk, terecht of niet,  al genoeg te weten. Maar de specifieke coloratuur van Zonneveld is niet om te versmaden. Een bloemlezing.


In de wallen onder z'n ogen kon je een buslading Japanse toeristen verstoppen.

Genoten  van iedere centimeter.

Met zijn tong in zijn voorwiel (geliefd, want herhaald).

Het peleton als een fles champagne.

Contador: zijn lichaam is versleten maar zijn ballen zijn nog steeds van staal.

Froom viel honderdmiljoenmiljard keer aan (ook geliefd).

Mollemalen.

Laurens ten Dam creëerde een kunstwerk van slijm in zijn baard.

Het was fantastisch, het was nondeju fan-tas-tisch.

De wind hapt in je wielen.

De ploegleider godverdegodvert in je oortje.

Het is als een emmer vol palingen die allemaal proberen boven te komen.

Je hartslag bonkt op standje pimpelpaars, het melkzuur komt uit je oren.

Zo’n columnist mag na een van die oersaaie vlakke etappes gerust de voor hem gereserveerde ruimte geheel vullen met zzzzzzzzzzzz.

zaterdag 15 juli 2017

Bavel

Tijdens de bevrijding van Breda eind oktober 1944 door de Eerste Poolse Pantserdivisie onder aanvoering van generaal Stanislaw Maczeck (iemand kwam onlangs op het onzalige idee, het naar hem genoemde museum een andere naam te geven – te zot voor woorden) heeft het dorp Bavel de klappen moeten opvangen. Breda kwam er praktisch ongeschonden uit te voorschijn (de verdienste van de latere ereburger Maczeck cs), maar in Bavel en omgeving brandden tientallen boerderijen af. plus het beroemde cafe/pension De Brouwers, gevestigd in een eeuwenoude hoeve. Een horecapand met de naam ‘Vanouds De Brouwers’ is het enige wat rest.

Ook het Klein Seminarie van het bisdom Breda ging er aan. Het mag overigens als symbool gelden voor de toen ontdekte waarde van oud papier, want via de actie Liefdewerk, onder leiding van de Ginnekense kapelaan C. Knipscheer, werd het herbouwd.

In een in 1985 door de Nieuw-Ginnekense heemkundekring Paulus van Daesdonck uitgegeven boek vol oral history (wat mooi dat men toen zóveel inwoners voor de bandrecorder hun verhaal over de jaren 1939-‘45 heeft kunnen laten doen – waardevol met het verstrijken der jaren, want de meesten zijn nu immers dood). las ik deze curieuze mededeling:

”Gauw allemaal de kelder in,” riep vader. Maar alles wat we aan eten hadden, lag in dat kleine keldertje, dus voor ons was er bijna geen plaats meer.

Ja, buitenuit. hadden ze het nog zo slecht niet wat het eten betreft. Hierbij herhaal ik de liefdevolle wijze waarop Pieta Koyen uit het nabije Molenschot in de oorlog ons wekelijks van de onontbeerlijke ‘bijvoeding’ heeft voorzien. Zie Dagboek van een moeder in oorlogstijd.

Terug naar Bavel. Dat is inmiddels een woondorp en wijk van Breda. In de nabijheid ligt de Bavelse Berg, gevormd door het vuilnis van de stad, maar als het goed is, binnen afzienbare tijd een ‘levendig’ recreatiegebied.

Destijds was pure landelijkheid karakterbepalend, zodat mijn vader, ‘n eind in de zeventig, placht te zeggen: ‘Als het nodig mocht worden, breng mij maar naar Bavel.’

vrijdag 14 juli 2017

Een ander licht op Wikipedia

Eerst even dit: ‘Een wiki is een verzameling hypertextdocumenten, inclusief de hiervoor benodigde software. Een wiki is een applicatie of computerprogramma, waarmee webdocumenten door meer redacteuren samen kunnen worden bewerkt. Bekende voorbeelden van wiki's zijn Wikipedia en Wikia. De term is afgeleid van het Hawaïaanse woord wiki, dat 'snel, vlug, beweeglijk' betekent.’ Dit is dus zo ongeveer het principe van de online-encyclopedie Wikipedia. Iedereen kan iets op Wikipedia zetten, waarna natuurlijk ‘moderatie’ (controle) volgt. Ik gebruik dit gratis medium bijna dagelijks, wat voor mij mede aanleiding was, onlangs een kleine donatie over te maken. Toch heb ik nu reden tot bedenkingen tegen de werkwijze van Wikipedia.

Die aanleiding is een boeiend artikel (opening van de krant) in het Eindhovens Dagblad (ED) van heden over een technicus bij DAF (Van Doorne’s Autofabriek) in de jaren ‘50-‘70. Deze man, ir. Hemmo Ludoph, was namelijk de uitvinder van de nog immer toegepaste metalen duwband, als vervanger voor de door Hub van Doorne bedachte rubberen Variiomatic. Alleen…de erkenning bleef uit. De duwband bleef in de hoofden van iedereen de vondst van Van Doorne himself. Tot vandaag.
UIteraard zat dat Ludoph niet lekker, maar hij was te bescheiden om wat dan ook te claimen. Zijn vinding was en bleef trouwens formeel eigendom van DAF. Daar moest iedereen op de ‘afdeling experimenten’ voor tekenen.

‘Mijn vader is weggepoetst,’ citeert het ED zoon Roeland Ludoph. En dan komt Wikipedia in beeld. In 2010 probeert Ludoph junior namelijk de scheef gegroeide waarheid aan te tonen via een artikel op Wikipedia. Nu zegt hij als terloops: ‘Het artikel werd niet geschikt geacht.’

Ik daag Wikipedia uit, deze zaak grondig uit te zoeken, eventueel op de beslissing aangaande het verhaal van junior terug te komen of desnoods terug te vallen op de prima journalistiek van het ED.

woensdag 12 juli 2017

Burgemeestersbenoeming als regelrechte soap

De benoemingsprocedure van de burgemeester moet dringend op de schop. Dat weten we allang, maar betere illustratie dan de gang van zaken rond de ambtswisseling in Den Bosch is moeilijk denkbaar. Het is uitgelopen op een regelrechte soap, waarbij nogal wat mensen in verlegenheid zijn gebracht.

Op het cruciale moment is de voordracht van Jack Mikkers uit Veldhoven onder ‘aansturing’ van het Brabants Dagblad een dag vervroegd. Ook komen we via die krant te weten dat hij ‘tweede keus’ is, doordat de favoriete kandidaat, Jan Hamming uit Heusden, op het laatste moment voor Zaanstad koos. En zo eenvoudig switcht de politieke kleur van de burgemeester – sinds ‘s mensenheugenis KVP/CDA –  via de PvdA (Hamming) naar de VVD (Mikkers).  De vertrouwenscommissie uit de Bossche raad moet een vergiet zijn geweest.

De belangstelling voor de post Den Bosch was beschamend laag: 23 sollicitanten. Commissaris van de Koning Wim van de Donk zal niet direct amused zijn door de van hem geciteerde relativering ‘Het is Den Bosch maar.’ In de Brabantse stedenrij klinkt homerisch gelach.

Het staat allemaal zomaar in de krant. Ook de ‘sportiviteit’ van Rianne Donders, burgemeester van Roermond, die – in feite als kandidaat afgewezen – bereid is even ‘voor de vorm’ als tweede achter Mikkers op het lijstje te gaan staan. Tot overmaat van ramp ‘vergat’ een commissielid van de Bossche Volkspartij een belangrijke vergadering en ging met vakantie naar Gran Canaria.

Vindt voor de burgemeesters maar gauw eens ‘n democratisch en volledig openbaar protocol uit, want zo werkt het niet langer.

Steeds minder winkelcentrum

In de Belgische film Allez Eddy (2012) over het zoontje van een dorpsslager, dat stiekem meedoet aan een wielerwedstrijd ter gelegenheid van de opening van een supermarkt, zegt een klant tegen de in alle staten verkerende slager: ‘De wereld is aan het draaien en de mensen draaien mee.’
In Best begon het al jaren geleden, toen Willy de Groenteman werd weggepest door de Aldi. Navrant detail: een cassière van de super kwam in het voortraject bij de goedmoedige Willy iets wegen omdat haar weegschaal kapot was.

Elders in ons dorp is een winkelcentrum steeds minder winkelcentrum aan het worden, doordat de Plus geleidelijk aan zowat 75% van de oppervlakte in gebruik heeft genomen. Tot de laatsten der Mohikanen behoren nu een slijter, een kapper en een cafetaria. De rest is ketenwerk. Twee bloemisten legden achtereenvolgens het loodje ten opzichte van de goedkope boeketten in de emmers van de supermarkt aan de overkant. De laatste bloemenman oefent nu zijn stiel uit in de verwante super aan de andere kant van het  dorp. Precies Allez Eddy, waarin de slager eieren voor zijn geld kiest via samenwerking met wat heet de Magique. (Voor wie het weten wil: het zoontje wordt opgeleid tot profwielrenner.)

Het verhaal is, voor zover het Best betreft, nog niet helemaal uit. De uitbater van de goed lopende, redelijk zelfstandige Readshop is nu bedrijfsleider in het servicecenter van de super, waarin ook, behalve voor onder meer de bloemen, een hoekje voor lectuur is ingericht. Kleine troost: Dick (63) is gecertificeerd, zodat je nog steeds een boek bij hem kunt bestellen.  Hij zegt: ‘Wat moest ik anders? Ik had nog wel enkele jaren door kunnen gaan, maar daarna zou ik mijn winkel niet verkocht krijgen.’

De slijter? ‘Moeilijk, moeilijk,’ zegt hij. ‘Alles, behalve het gedistilleerd, is aan de overkant ook te koop. Maar we zijn allemaal schuldig. Als ik een flesje shampoo nodig heb, ga ik niet naar de drogist maar steek over naar de super.’ Toevoeging mijnerzijds: 7 dagen per week open hè? En druk. druk, ook op zondag.

Ja, de wereld  is aan het draaien en de mensen draaien mee. Of het een doorgedraaide wereld is, mag iedereen voor zichzelf uitmaken.

(Gesproken column Omroep Best, 12.07.17, 18:10 uur)